Graancirkels zijn patronen, die al eeuwenlang over de hele wereld in met name graan verschijnen.
Eind jaren 70 was er een toename van het aantal graancirkels en de formaties werden steeds complexer van vorm. Graancirkels komen vooral voor in Engeland, maar ook in andere landen.

Het fenomeen graancirkels is uitgebreid onderzocht. De theorie die momenteel (2010) gehanteerd wordt, is de plasmavortex theorie, volgens het BTL researchteam.
Hierbij wordt gesteld dat de formaties ontstaan doordat er in de hogere atmosferen van de aarde een plasmavortex ontstaat. De plasmavortex is een bekend fenomeen binnen o.a. de natuurkunde en de meteorolgie. Het is een soort van wervelende kolom van geïoniseerde (elektrisch geladen) lucht. Deze is niet direct zichtbaar, maar wel te meten door de elektrisch geladen luchtdeeltjes. De vortex komt als een draaikolk op de aarde afgesneld. Op het moment dat hij de aarde raakt, ontstaat er een graancirkel.

Een andere theorie is van Dr. Hasselhof, een Nederlandse natuurkundige. Hij stelt dat graancirkels zijn gemaakt door elektromagnetische puntbronnen: lichtbollen.
Uit onderzoek blijkt dat 6 van de 100 graancirkels door mensen zijn gemaakt. Er zijn een aantal kenmerken waaraan dit te onderzoeken is. Zie hiervoor boek “Het bewijs”van Drs. Janet Ossebaard. Of bezoek haar website:
www.circularsite.com
 
Zelf ervaar ik me geraakt door de meeste graancirkelpatronen. Met name de geometrie spreekt me aan. Onderstaand de graancirkels die in het boek zijn beschreven, met enkele uitwerkingen: