Visie
 
Het is mijn ervaring dat door de hektiek van de dagelijkse dingen, we zo druk zijn dat we weinig tijd hebben om stil te staan bij deze innerlijke belevingswerkelijkheid. Ik ervaar dat we onszelf hiermee tekort doen. Deze innerlijke belevingswereld kan zo ver-rijkend voor ons zijn, omdat ze zonder woorden een bewustzijnslaag in ons ‘aanspreekt’ met waardevolle ingrediënten, als universele beelden waarmee we eenzelfde taal als andere culturen op de aarde spreken: de taal van symbolen en het ontdekken van de persoonlijke symbooltaal, kleurenbewustzijn (de energie en werking van kleur is een wereld op zich). We komen meer in harmonie als we ruimte geven aan woord én beeld, verstand én gevoel, licht én donker, struktuur én ondergrond, lijn én kleur, werken én ontspanning, uiterlijk én innerlijk.
 
Ik ben gefascineerd door de schoonheid in de natuur.
Als je goed kijkt ligt er een geometrie ten grondslag aan de natuur die adembenemend is. Bloemen met de prachtigste vormen, ijskristallen, zeedieren, jaarringen van een boom, ééncelligen. Ik heb me verdiept in de waterkristallen van Emoto, in de verhoudingen van de Gulden Snede, in de cymatica van Hans Jenny, waarbij geluidsgolven mandala-patronen weergeven, die ook zichtbaar zijn in de natuur...
Ook in graancirkels is deze geometrie aanwezig.

Het is wonderlijk dat er zo’n ongekende energetische werkelijkheid aan ons bestaan ten grondslag ligt waar we vrijwel niets van af weten. Door dit bewust te worden en deze patronen te gaan tekenen is het alsof je ingebed bent in een diepere werkelijkheid. Daar vanuit volgt de eigen vormgeving als vanzelf.

 oranje

Al tekenend ontstaan de patronen. Patronen, kleuren, symbolen. Ergens diep van binnen schijnt iets vertrouwt te zijn met deze ‘wereld van tekentaal’ en als ik dat laat gaan - gewoon niet oordelend en sturend - haar eigen weg naar buiten laat gaan, komt het altijd zoals het goed is op dat moment.
Op papier gaat het geheel, al tekenend, een eigen weg. Het is mijn ervaring dat dit fijn is om te doen. In het dagelijkse leven kan ik soms zo puzzelen over dingen zonder er uit te komen. Het doet me goed als ik bemerk dat als ik het los kan laten en dat iets gewoon zichtbaar kan worden zonder dat ik er zo vreselijk mijn best voor moet doen.

Ik merk dat dit ook zo voor cursisten werkt. En het daarna zien van de diversiteit in uitwerking, waarbij de tekeningen allen een eigen unieke schoonheid en waarde hebben, is voor mij telkens weer een dankbaar moment.
 
Ieder mens is anders. Ieder heeft een eigen vormgeving, een eigen plek in het geheel. In wezen, in de diepste levensstroom - althans zo is mijn ervaring - is er echter iets universeels dat ons allemaal verbindt. Een soort universele wet, waardoor we allemaal gedragen worden. Al tekenend kunnen we vertrouwd raken met deze geometrie, met deze universele beeldentaal. Ieder op de eigen wijze. In het centrum zijn we allemaal verbonden.